Καλωσήρθατε στο φόρουμ cbr.

Συνδεθείτε, για να έχετε πρόσβαση σε όλα τα forum και τις κατηγορίες των δημόσιων συζητήσεων.
* CBR 125
* CBR 250
* CBR 600
* CBR 1000
* CBR 1100 XX
* Επαγγέλματα/ασχολίες
* Γενικές συζητήσεις
* Ψηφοφορία
* Νέα
* Τεχνικά θέματα
* Είδη ρουχισμού/ Βαλίτσες / Ηλεκτρονικά
* Εκδηλώσεις / Βόλτες / Ταξίδια
* Φωτογραφικό υλικό
* Videos
* Τέχνη
* Ανέκδοτα και Χιούμορ
* Αγγελίες
* Νομοί Ελλάδος (Το Φόρουμ ανά Νομό)
* Ενδιαφέροντα-Hobbies

και πολλές ακόμη υποκατηγορίες!!

Μπορείτε να κάνετε την εγγραφή σας δωρεάν, διαρκεί μόνο λίγα δευτερόλεπτα και σας δίνει την δυνατότητα να συμμετέχετε στις δημόσιες συζητήσεις.

Ευχόμαστε να έχετε μια καλή διαμονή στην σελίδα μας.



 
ΦόρουμΠόρταλΑναζήτησηΕγγραφήΣύνδεση

Μοιραστείτε
 

 Παραμυθάκι

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ptinotrofos
Χρυσό μέλος
Χρυσό μέλος
ptinotrofos

Αριθμός μηνυμάτων : 7180
Φύλλο : Άντρας
Ηλικία : 66
Τόπος : Άνω Λιόσια
Ημερομηνία εγγραφής : 13/01/2012

Παραμυθάκι Empty
#1ΔημοσίευσηΘέμα: Παραμυθάκι   Παραμυθάκι EmptyΣαβ 28 Φεβ 2015 - 22:53

Το έκλεψα από fb και μια και είμαι φανατικός αναγνώστης του Λύκου (Αλεξάκη) είπα να το μοιραστώ μαζί σας. Το παραθέτω μαζί με τον πρόλογο

Μια και βράδιασε πάρτε παραμυθάκι:
H Σταχτομπούσα
Τα παραμυθάκια της γιαγιάς είναι αναπόσπαστο μέρος της παράδοσης του λαού και του τόπου μας. Πόσοι, ειδικά μοτοσυκλετιστές δεν γαλουχηθήκαμε με κλασσικά παραμύθια όπως Η Κατζίβα και τα εφτά Κατζιβάκια, η Χοντάτη και οι εφτά Μπόμποι, ο Τζακ και η Ντουκατιά και τόσα άλλα. Ένα από τα αγαπημένα μου πάντα, και αυτό που έλεγα στο γιο μου από μικρό ήταν αυτό με το γκρι σουζούκι, τη Σταχτομπούσα. Επειδή όμως απ’ ότι άκουσα είναι πολλοί που δεν το ξέρουν (!!!), κι επειδή τέτοια διαμάντια δεν πρέπει να τα αφήνουμε να χάνονται, το παραθέτω ευθύς αμέσως.
Μια φορά ήταν μια μικρή κοπέλλα η Σταχτομπούσα. Έμενε ως υπηρέτρια σ’ ένα σπίτι με τις δυο αδερφές της που η μια ήταν πιο κακίστρω απ’ την άλλη. Το Σταχτομπούσα ήταν παρατσούκλι που της είχαν βγάλει επειδή της άρεσε να κάθεται και να σκαλίζει τα κάρβουνα από τα μοτέρ με ένα κομμάτι υποπλαίσιο. Περνούσε ώρες εκεί και σπάνια έβγαινε απ’ το σπίτι. Οι αδελφές-κακίστρω τη ζήλευαν γιατί ήταν πολύ όμορφη με μεγάλο φαίρινγκ και ψηφιακές ενδείξεις. Η μια αδελφή η Σπιντρίπλενα ήταν κακάσχημη και είχε στροφόμετρο από γκούτσι γιατί είχε πέσει μια φορά απ’ τη σκάλα και δεν είχαν βρει άλλο να της βάλουν. Η άλλη, η Ντωβίλαινα ήταν σαν τη μπαλότσα και δεν την βάζανε οι πόρτες. Όλη μέρα λοιπόν ταλαιπωρούσαν την καημένη τη Σταχτομπούσα.
Μια μέρα λοιπόν ακούστηκε στην πόλη ότι ο πρίγκιπας Μουλτιστράντας κάνει χορό στο παλάτι για να διαλέξει νύφη. Άλλο που δεν ήθελαν οι αδελφές! Όλη μέρα στολίζονταν, ‘και τι λάστιχα λες να βάλω;’ και ‘λες να του αρέσουν τα σωληνάκια υψηλής’ και δώσ’ του να αλλάζουν τακάκια και δώστου να περνάνε WD40. Η καημένη η Σταχτομπούσα δε μίλαγε, έτρεχε μόνο να προλάβει τις διαταγές της μιας και της άλλης αδελφής. ‘Φέρε μου το κοντό σταντ! Και τα καινούρια μου φλας με τα led! Και σιδέρωσε μου και το μασκάκι!’
Η μέρα του χορού έφτασε. Οι δυο αδελφές ετοιμάστηκαν, ελπίζοντας να διαλέξει μια απ’ αυτές ο πρίγκιπας για γυναίκα του. Είχαν έτοιμα τα χαρτιά για διακανονισμό σε 72 άτοκες, ‘μόνο με την ταυτότητα σας πρίγκιψ χοχοχο’ μόλις έκανε πως έβγαζε εκκαθαριστικό και ταυτότητα τον είχαν τυλίξει. Η καημένη η Σταχτομπούσα έμεινε στο σπίτι και σκάλιζε λυπημένα τις στάχτες. Τότε ξαφνικά ακούστηκε ήχος δυνατός, σαν να ξεμπουκώνει ΧΤ κι ένα φως σαν από σκάσιμο εξάτμισης CBX1050 γέμισε το δωμάτιο. Μπροστά στην έκθαμβη Σταχτομπούσα εμφανίστηκε μια οπτασία. ‘Ποια είσαι;’ ψέλλισε τρομαγμένη. ‘Είμαι η καλή σου νεράιδα κόρη μου, η Ρίζλα. Ήρθα να σε βοηθήσω να πας στο χορό.’ ‘Μα πώς να πάω στο χορό… δεν μπορώ να πάω έτσι… θα με γνωρίσουν οι αδελφές μου..’ ‘Μη φοβάσαι..’ της απάντησε η Ρίζλα, ‘έχω εγώ τον τρόπο μου…’. Σήκωσε ξαφνικά ένα κλειδί γερμανικό 21-23 που κρατούσε και παφ την μεταμόρφωσε σε Τρανσάλπ. Την κοίταξε λίγο. ‘Χμμ..δεν μας κάνει, θέλουμε πιο δυνατές ψηλές και άλλο πλαίσιο’. Κούνησε ξανά το ραβδάκι της, έφυγαν πάνω απ’ την Σταχτομπούσα τα αλουμίνια και οι σιδεριές και έγινε όλη ανθρακονήματα και καινούρια περιφερειακά. Κοίταξε σαστισμένη στον καθρέπτη. ‘Μα… πως…’ ‘Σε έκανα Κ7. Ελπίζω να σου αρέσει.’ ‘Είναι υπέροχο…’ ‘Ναι αλλά πρόσεξε. Στις 16,000 καίγεται. Πρέπει να επιστρέψεις πριν χτυπήσει κόφτες το μοτέρ! Αλλιώς όλοι θα σε καταλάβουν!’ ‘Μάλιστα!’ ‘Τρέξε τώρα!’
Η καμπάνα της χτυπούσε δυνατά. Με το που μπήκε στην αίθουσα όλα τα βλέμματα γύρισαν πάνω της. Με την άκρη του ματιού της είδε τις αδελφές της να έχουν γλυστρίσει σε κάτι λάδια και την κυρία Γκούτση να προσπαθεί να τις σηκώσει. Και τότε είδε τον πρίγκιπα να έρχεται προς αυτήν διασχίζοντας όλη την αίθουσα χωρίς να έχει μάτια για καμιά άλλη. ‘Ωραίο υποπλαίσιο’ της είπε χαριτωμένα. ‘Ευχαριστώ. Είναι αφαιρούμενο.’ του απάντησε αφοπλιστικά. ‘Αντέχει;’ την ρώτησε. ‘Και στα πολλά’ είπε κάνοντας ένα μικρό έντο ευγενείας. Άρχισαν το χορό. Σαν να μην πατούσαν στη γη, σαν τα σαμαράκια να μην τους άγγιζαν, γλυστρούσαν ανάλαφρα με τις μπάντες στο καλογυαλισμένο πάτωμα με την ελληνική άσφαλτο και ήταν σαν οπτασία. Είχε όμως αρχίσει να ανεβάζει στροφές. Τετάρτη σκαστή είχε αλλάξει λίγο πριν και πήγαινε για το overdrive. ‘Πρέπει να φύγω!’ του είπε ξαφνικά και άρχισε να κάνει αναστροφή. ‘Όχι τώρα! Μη! Τώρα είναι η ανοιχτή ανηφορική!’ ‘Λυπάμαι.’ ‘Μια παρατεταμένη δεξιά ακόμα, έστω!’ Όμως είχε χαθεί.
Μάταια ο πρίγκιπας την αναζητούσε σε όλη την πόλη. Έπρεπε να τη βρει πάση θυσία. Το μόνο του στοιχείο ήταν μια λαστιχιά από Diablo Corsa όταν είχε κάνει το μπερνάουτ στην αυλή. Οι αδελφές της προσπαθούσαν από το πρωί να τα φορέσουν, άλλαζαν ζάντες, δεν κάνανε οι ζάντες στο ψαλίδι, ανοίγανε τα ψαλίδια με τη μέγγενη και μια ματσόλα, δραματική κατάσταση. Ξάφνου χτύπησε την πόρτα τους ο πρίγκιπας. Μόλις μπήκε την κοίταξε κατάματα. Χιλιάδες σκέψεις περνούσαν απ’ το μυαλό του. ‘Αυτή είναι… αλλά τι παίζεται; Πάχυνε; Τι είναι αυτός ο κοκοβιός; Που πήγε η ουρίτσα και το undertray;’ Κι όμως βαθιά μέσα του δεν είχε αμφιβολία. Ήταν αυτή. Δοκίμασαν τα Corsa στις αδελφές κι αυτά αμέσως ξεζαντάρανε. Πάνω της όμως έδειχναν μια οπτασία. ‘Εσύ είσαι λοιπόν…’ Αυτή έσκυψε το κεφάλι μπροστά στα έκπληκτα βλέμματα των αδελφών κακίστρω.
Της έδωσε το χέρι του και την οδήγησε στο παλάτι. Εκεί έζησαν οι δυο τους ευτυχισμένοι κι έκαναν πολλά μικρά 600άρια. Η μια αδελφή χτύπησε μπιέλα απ’ την κακία της κι ακόμα ψάχνει ανταλλακτικό ενώ η άλλη γυρίζει από καλίμπρα σε καλίμπρα. Και ζήσανε αυτοί καλά και παίξανε και δυο μπάντες.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Tsimuhas
Ασημένιο μέλος
Ασημένιο μέλος
Tsimuhas

Αριθμός μηνυμάτων : 3003
Φύλλο : Άντρας
Ηλικία : 30
Τόπος : Χαλκιδική
Ημερομηνία εγγραφής : 30/10/2012

Παραμυθάκι Empty
#2ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Παραμυθάκι   Παραμυθάκι EmptyΚυρ 1 Μαρ 2015 - 14:52

Χαχαχαχαχ αρκετα καμενο!!!! laughing Beerchug
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 

Παραμυθάκι

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
 ::  Δημόσια συζήτηση :: Καφενείο - Γενικές-
^ Back to Top